Türkiye’de siyaset kurumu içinde…
İnsanların ilgisini çekecek, gözlerini bağlayacak afili sloganlar ve cümleler “geçer akçedir”.
Özellikle, AK Parti iktidar olduğundan beridir, seslendirilen husus, “yönetimde istikrar”, “sürdürülebilirlik”, “şeffaflık”, düzeye göre değişen iktidar dönemleri; işte ustalık dönemi, kalfalık dönemi…
Gerçekten de ülkemiz, koalisyon hükümetlerinin birbirleriyle anlaşamamalarından dolayı, çok değerli yıllarını ve kaynaklarını- zenginliklerini heba etmiştir.
Bu bağlamda… 3 Kasım 2002 tarihinde siyaset kurumunda yaşanan deprem, esasında bunun bir “izdüşümüdür”.
1969 yılındaki genel seçimlerden, 12 Eylül darbesine kadar geçen 11 yılda, 13 hükümet görev yapmış. Bu hükümetlerin ortalama ömürleri de 10,5 ay sürmüş. 12 Eylül 1980 Askerî Darbesinden sonraki ilk genel seçimler, 1983’te yapılmış.
1983 yılından 2002 yılına kadar geçen 19 yılda, 14 ayrı hükümet kurulup ülkeyi yönetmiş. Bu hükümetlerin ortalama görev süreleri de 16 ay 6 gün olmuş. AK Parti 3 Kasım 2002 yılında nasıl bir ülkeyi devraldı? Acaba, AK Parti, gerçekten de BOP ya da GOP’un bir açılımı olarak, bizzat Amerikan desteği ve onayıyla mı işbaşına getirilmişti?
Veyahut… Türk seçmeni koalisyon hükümetlerinin neden olduğu istikrarsızlıktan ve belirsizlikten bunalmışlığın etkisinde, cari siyaset kurumunu tasfiye ederek, memleketi gerçekten de demokratik bir olgunluğun neticesinde mi AK Parti’ye teslim etmişti?
O yıllara şöyle baktığımızda gördüğümüz ne idi? 28 Şubat 1997 yılında, ordu, cumhurbaşkanı Süleyman Demirel ile ortaklaşa post-modern bir darbeyi “fiili olmayacak” biçimde ifa etmişti. Hükümete muhtıra verilmişti. Sonrasında… 99 Depremi… 2001 Ekonomik krizi…
Tüm bu siyasi deneyimlere rağmen baktığımızda, siyasal erkin, işbaşına gelirken vaat ettikleri ile geçtiğimiz CHS arasında pek anlamlı bir farkın olamadığıdır:
Yine yönetilemeyen bir ülke…
Yine izafi bile olsa bir istikrarsızlık…
