AK Parti artık üzerindeki siyaset yükünü kaldıramıyor. Genelgeçer siyaset söylemleri ile durumu idare ettirmeye çabalıyorlar. Siyaset kurumunun en sevdiği olayları bekle gör şeklinde değerlendirmeye tâbi tutarak, “zaman kazanmaya” çabalıyor.
Bu bağlamda, toplumun algısını oluşturmak için öne sürdükleri varsayımların hiçbir kıymeti kalmadı.
Korkutma ve sindirme politikaları artık toplumdan karşılık bulamıyor. Makroekonomik dinamikler iyi değil. İran ile emperyalistler arasındaki savaşın ilerleyen zamanlarda ekonomiye nasıl etki yapacağı belli değil.
Söylemler kitleleri etkilemek için çokça kullanılır...
Eski Türkiye yok.
İleri demokrasi var.
Yeni normalleşme-normalite.
Yeni Dünya Düzeni...
Siyasetçiler ve siyasete yön vermeye çabalayan odaklar, sürekli bir “yeniden” bahsetmekteler ama söylenen ve uygulananlara baktığımızda, “eski tas eski hamam” devam ettiğini görebiliyoruz.
Geniş halk kitlelerinin dertlerini hafifletecek esaslı bir politika üretilmiyor. Çözüm önerileri yok. Âdeta kervan yolda düzülür ilkesinden yola çıkarak, sorunların gelişmesine paralel olarak, gelebileceği evreye bakarak bir şeyler yapılmaya çalışılıyor.
Demokratik açılım yok...
En son tahlilde... Ülkemizin kalkınarak, refah ve gönenç içinde yaşanabilecek bir ülke hâline gelebilmesi için yatırımcının güveninin kazanılması gerekiyor. Yatırımcıya güven verilmeli. Hukuk... Demokrasi... Şeffaflık... Bu bağlamda, ülkemizin bölgemizde parlayan yıldız olabilmesi adına gerçekten de demokrasiye de şeffaflığa da azami önem verilmeli, hukuk mekanizması esaslı bir biçimde çalıştırılmalı.
Demokrasi sanki kapalı kutu? Hayır, demokrasi ile alay ederek bir yere varamıyorsunuz... Demokrasi veya hukuk, sadece ders kitaplarında tanımlamaları yapılan teorik kavramlar da değiller. Bu iki olgu, eşanda doğru düzgün işletilmediğinde, bir ülkede ne güven ne de huzur ile refah ortamı olur...
Demokrasi ve hukuk, zenginleşmenin ve refah toplumu olma yolunda ilerlemenin dünyadaki “şimdilik alternatifi” olmayan kaldıraç gücüdür.
