EN GÜZEL VEDA

Çok sevdiğin bir kişi veya bir yerle vedalaşmanın yası olur da, vedalaşamamanın yası olmaz mı?

Vedalaşamadığımız bazen babamız, atamız, dedemiz, büyükannemiz iken; bazen ise çocukluğumuz, ergenliğimiz, aşklarımız, hayallerimiz, kısaca hayal kırıklıklarımızın hepsidir. Ve bunların da yası tutulur.

Vedalar iyi mi, kötü mü bilemem lakin hayata dahildir.

Yaşamak; öfke, hüzün, keder, hırs ve gam için olmadığı gibi, her zaman neşe, eğlence ve zevkusefa için de değildir.

İnsan, sadece nefes aldığı için yaşamış sayılmaz. Gerçek yaşam; her şartta onurlu bir duruş sergileyebilmek, adaleti rehber edinmek ve kul hakkını her şeyin üstünde tutarak yürüyebilmektir.

Bir hayatı değerli kılan şey; o yaşamın hangi ülkü, hangi mefkûre ve hangi ideal için harcandığıdır.

Kendinden sonrakilere temiz bir isim ve sarsılmaz bir adalet bilinci bırakmayan bir ömür, eksik kalmıştır. Bize düşen, arkamızda hoş bir seda ve topluma fayda sağlayan kalıcı değerler bırakarak bu dünyadan geçmektir.

Bir cami avlusunda ezan sesi dinlemek, çocuklarının neşeyle koşuşturmalarını izlemek, eşin ve dostunla keyifle sohbet edebilmek, ölmüşlerimizin ve şehitlerimizin ruhuna dua okuyabilmek, namuslu ve dürüst bir hayat idraki ile çalışarak topluma örnek teşkil etmek, Türk bayrağının gölgesinde huzurla dinlenebilmektir yaşamak...

İşte bu yüzden, ne pahasına olursa olsun adaletten ve kul hakkından milim sapmadan başı dik bir ömür sürmeli; cebimizi doldurmaktan ziyade, arkamızda bırakacağımız nesillerin ruhunu güzel ahlakla donatacak kalıcı bir miras inşa etmeliyiz. 

Gücü elimize aldığımızda adaletle hükmetmenin bir insanlık vazifesi olduğunu ve başımızı yastığa koyduğumuzda onurumuzun her türlü maddi kazançtan daha değerli sayılması gerektiğini hiç unutmamalıyız.

Arkamızda böyle sarsılmaz bir iz bırakarak gitmek, güzel bir vedadır. 

Ne demiş Atamız Bilge Kağan;

"Üstte gök çökmedikçe, altta yer delinmedikçe, Türk milleti, senin devletini ve yasalarını kim bozabilir?

Zamanı Tanrı yaşar, insanoğlu hep ölmek üzere türemiş."

5.000 yılda yaramız, kaybımız, derdimiz tasamız çok; geleceğe ödev yapılacaklar da öyle. 

Derya gibi kavgalar yerine, birlik ve dirlik içinde fırtına olup vatanımıza sımsıkı sarılmak varken hem de...

Bu satırları son zamanlarda topluma etki eden yeni siyasi parti oluşumları, yerel belediyelerde yürütülen soruşturmalar, derneklerde ki yolsuzluklar neticesinde ele alıyorum.

Süren adli kovuşturmalara karşı yapılan dezenformasyonlar, güven ortamını, ekonomik yaşamı etkilemeye çalışan manipülasyonlar ve halkımızı anlamsız bir ayrıştırmayla kavga ortamının içine sokmaya uğraşan teşebbüsçülere aman dikkat edin diye hatırlatmak üzere yazıyorum. 

Bu kısır döngülerle enerjimizi harcamaya vaktimiz yok. Algıcı gayr-i ciddi fikriyatı olup da, bu beyhude düzensizliklere Tevessül edenlere de uymayalım. 

Biz ne yapalım biliyor musunuz?Elbette hakkımızı her dâim arayalım lakin:

Vergimizi verelim, yasalara uyalım, halk olarak bir ve bütün olalım. Devletin kurumlarına, denetimine, adli ve hukuki merci ve mecralarına güvenelim bu kafi. 

Dünya konjonktürü, çok katmanlı grift bir savaş ekonomisi ve sömürüsüne insanoğlunu sürüklüyor. Toplumları ve halkları birbirine düşürüp her ikisine de silah satıp, Düyun-u Umûmîye gibi ülkelerine ve mülklerine el koyuyor. İnsanların canını, malını hiçe sayıyor. 

Egemen kötücül emperyal batı ve onları kullanan siyonizm felsefesi Yeni bir çatışma, senaryosuna hazırlanırken, bizim ülkümüzden de, hedefimizden de, tarihi sorumluluk hinterlantımızdan da ödün vermemeliyiz. Madden ve manen hazırlıklı olmalıyız. 

Atlas Okyanusundan, Büyük Okyanusa; Akdenizden, Karadeniz'e; Hint Okyanusu'ndan, Arktik Okyanusu'na kadar bizim ilgi, ailevi, kalbi, tarihi, dini, mecburi hinterlantımız olduğunu unutmamalıyız. 

Elbet, Tasavvuf Alimimiz ve Halk Ozanımız Yunus Emre'nin dediği gibi "Sevelim, Sevilelim lakin bu dünya Kimseye Kalmaz."

Bize de kalmayacak, her canlı gibi veda edeceğiz Hak'ka yürüyeceğiz. 

Levh-i Mahfuz'da yazdığı üzere, Bu fani dünyadan Allah'a hesabımızı vermek üzere göçüp giderken, kalan hoş sâdamız; yetişen nesillerin hayalindeki kahraman olabilmektir aslında...

Dostum diyebileceğim kıymetli insan Tarihçi Tufan Gündüz’ün o meşhur anlatımıyla demişti ya; ‘Biz en büyük Türk devletini cennette kurduk; çünkü oraya herkesten çok şehit gönderdik’ diye.

İşte, Bizim için ölüm bir son değil; Türklük ve Mukaddesat uğruna can veren şehitlerimizle mahşerde kavuşmak ve ebedi âlemde tarihin en büyük ordusunun safında dimdik yer alabilmektir.

Nesillerimize aktaracağımız en güzel hediye bu mefkure olmalıdır. 

İşte o veda, güzel bir vedadır.

VATAN SAĞOLSUN, TÜRK MİLLETİ PAYİDAR OLSUN!

CİHAN FULSER. 

Arş. Yazar, Gazeteci